Klein maar fijn

De vissen hebben me de laatste weken een beetje in de steek gelaten. De karpers dan, de brasems waren gelukkig wel aardig.

De verschillende korte pen sessies waren dus enigszins teleurstellend, al is het wel prachtig om de natuur te zien ontwaken.

Maar ik er moest toch weer iets gaan gebeuren dachtik zo. Daarom besloot ik om nog maar eens achter de stokken te duiken.
Ook dit bleek niet geheel volgens plan te verlopen, de eerste run die ik kreeg beloofde veel goeds. Maar na een tijdje geven en nemen zwom de vis zich vast in een onbekend obstakel. Maar schiet dan toch snel weer los. Al snel draait de vis voor het net, maar dan gebeurd het #%&?@, de vis schiet los. Flink balend ben ik in staat de hengel in het water te gooien. Dit beloofde een mooie vis te zijn. Ik controleer mijn haakaas en werp direct weer in en ga dan maar weer rustig zitten.

Het blijft lang rustig, te rustig, zou het nog gaan gebeuren. Maar dan uit het niets vliegt mijn andere hengel er vandoor. Een kleine maar mooie spiegel van een recente uitzetting is het resultaat.

Het is inmiddels al laat en besluit deze hengel direct op te ruimen. Als ik mijn hengel waar ik eerder de vis aan verspeelde wil oppakken om op te ruimen (ik sta er pal naast) krijg ik een piep en zie de top kromtrekken. Dit had ik even niet verwacht. En ook dit blijkt een kleinere spiegel te zijn van de eerdere uitzetting. Net voor middernacht ben ik weer thuis. Vissen is toch wel mooie hobby.

Het wordt voorjaar

Het is donderdagavond als ik (te)laat naar het water rijdt, sta ook nog een half uur in de file en ben dan eindelijk om 19:30 uur aan het water. Ik loop langs het water en voer gelijk 4 plekjes aan met duivenvoer en mais. Zo, nu de penhengel optuigen terwijl ik het idee heb dat het al langzaam donder aan het worden is. Aangekomen bij de eerste stek zie ik een grote kolk, shit de kans verkeken... Toch even zitten, maar er gebeurd niets. Op naar de tweede stek. Hier blijft de pen 20 minuten roerloos staan. Op naar stek drie. Ik sluip naar het water, om mijn aanwezigheid te verhullen. Het begint nu al sirieus donker te worden en moet goed opletten om een beet waar te nemen. Hier krijg ik wel direct wat activiteit op de stek, de dobber tikt af en toe. Vis op stek. Na een minuut of 10 duikt mijn 3bb wagler onderwater en tik ik een vis vast. Helaas geen karper maar vriend brasem. Deze blijkt flink onder de paaiuitslag te zitten. Zo slijmerig ze zijn in de rest van het jaar, nu is het werkelijk net schuurpapier. Zo heb ik het nog niet vaak gezien.

Bron, Sportvisserij Nederland

Ik ga verder naar de laatste plek, ook hier danst de dobber na 10 minuten onderwater. En jawel, weer een brasem. Ik voer nog wat en loop terug naar stek 3, omdat deze er nog veelbelobend uitzag. Het is nu zo donker geworden dat ik nog slechts vaag een zwart streepje in het water zie staan. Als het een beetje waait ben ik de dobber echt kwijt, maar dat valt gelukkig nog mee. Na 15 minuten ben ik de bobber echts kwijt, ik sla aan en wederom een brasem. Ook deze laatste is weer van schuurpapier.

Jammer geen karper deze avond, maar toch lekker gevist.

Legends, Chris Yates

Elke penvisser kent de fantastische film's 'A passion for angling' en natuurlijk ook de verhalen van Chis Yates. Bijgevoegd een leuke boekje welke is uitgebracht door de AnglingTimes in hun serie Legends.

http://issuu.com/gofishing/docs/chris_yates

Klein maar fijn

Toen ik gisteren in de vijver keek kwamen de koi's weer langzaam tot leven. De verandering van luchtdruk en temperatuur deed ze goed en ze hadden zowaar interesse in een paar korreltjes voer. Terwijl ik dit aanschouw wordt mijn vertrouwen voor in een karper op kant nog groter. Het is de zaterdag om 6:15 uur als ik aan het water kom. Zoals verwacht ligt het er vredig bij en zijn er geen sporen meer te zien van de lange vorstperiode.






Ik besluit met het pennetje te starten, al kan ik zo niet de beste stekken bevissen. Maar een trosje wriemelende maden zouden ze toch niet kunnen weerstaan, denk je toch. Mijn ervaring is dat de meesten beten (ook in de winter) op dit water, vroeg in de ochtend komen. Als ik na een uurtje mijn dobber niet heb zien bewegen, besluit ik toch de boliehengel in te leggen op een bekende winterspot.





Het is nog redelijk vroeg, en om 7:20 uur krijg ik dan ook een rustige run. De karper van 60cm weet nog best tegen te stribbelen. De eerste karper van het het jaar 'klein, maar ooh zo fijn' na z'n lange winter.

Esox

De elfstedentocht gaat defnitief niet door en het ijs begint zich langzaam terug te trekken. Omdat de watertemperatuur nog behoorlijk koud is, laat ik de penhengel even thuis en probeer ik een snoek(je) te vangen.

De dag begon nog met een klein zonnetje, maar zodra ik richting de waterkant liep begon het te regenen. Brrrr, als het nog maar net een graadje boven nul is. Uiteindelijk laat ook de snoek het met dit weer afweten.

Regen, regen en nog meer regen.

Mijn favorieten winterstek is in een echte wildwaterrivier veranderd. Waar ik anders in de winter op dit langzaam stromende water mijn visje kan vangen, kolken er nu vele kubieke meters water doorheen.

Deze vis, was één van de 5 (on)gelukkige die op mijn onthaakmat mocht liggen op een eerdere winterdag.  Gezien de vele visluizen zat ik toen duidelijk op een winterverblijfplaats.

Partridge of Redditch Z15 & Z1

Wie kent ze nog de haken van Partridge of Redditch. Nog niet zo heel lang geleden waren zij de haken leverancier. Ik heb er heel wat van gebruikt. Maar mijn absolute favorieten waren de Z15 "Kevin Maddocks boilie carp hooks en Z1 "Jack Hilton's".Persoonlijk gecontroleerd door Judy of Helen, geweldig toch.

De Z15 voor de boilie visserij en de Z1 voor de pen met een paar maiskorrels. Heerlijk even terug denken aan de tijd dat ik deze haken aan het einde van de lijn knoopte.

2 keer beet, niets gevangen

Het is koud als ik opsta. Als ik om 7:00 uur in de auto stap moet ik eerst de autoruiten krabben om veilig weg te komen. Ja, het is weer winter. Het laatste stuk pad naar het water zit vol kuilen en af toe denk ik dat ik vast kom te zitten, maar gelukkig dit keer gaat het goed.

De hengels worden opgetuigd en om 8:00 uur zit ik lekker te vissen. Maar goed het is wel koud zeg.



De thermometer geeft een watertemperatuur aan van 3,8 graden. Buiten is het al niet veel meer.

Om 9:15 uur krijg uit het niets mijn eerste beet. Een goeie terugzakker (wat niet gek is, ik vis tegen een kademuur aan) maar met het aanslaan sla ik een gat in de lucht. Nadat de frustraties weer wat zijn gezakt, de hengel terug in ligt en ik een lekkere kop thee op heb, begin ik te hopen op een tweede beet. Na het weinige kunnen vissen afgelopen weken mag het wel weer. Om een uur of elf is het nog rustig. Niet ze heel gek bij deze temperatuur, maar ik had beter gehoopt. Mijn linker hengel wordt verlegd naar een heel klein plaatsje recht voor een betonnen paal. En jawel deze hengel loopt al snel weg. De vis hangt, de dril kan beginnen. Het is geen gigant, maar elke vis is toch genieten in de winter. De vis duikt de kant op van wat waterplanten echt veel moeite heb ik niet om de onbekende gast hier vandaan te houden. Maar dan plots..., de vis schiet los. Dit is echt %$@# balen. Na controle van de montage blijkt deze nog perfect te zijn. Maar dit hoort ook bij karpervissen.

Rond het middaguur ga ik weer terug, zonder vis.

Rommelhoekje

De overige mensen op de weg zijn waarschijnlijk allemaal op weg naar het werk, maar ik heb vandaag het geluk om te mogen vissen. Dit maakt de rit toch een stuk aangenamer. De betreffende stek bevis ik weer sinds vele jaren. Het stroomt niet al te hard dus kan ik kort bij de stuw vissen. In dit hoekje ligt lekker wat rommel. Ideaal dus om een dobber tussen te plaatsen.

Ik bevoer de beide kanten van de stuw met maïs en kan zo afwisselen. Het duurt toch wel even voordat ik de eerste beet krijg. Niet helemaal wat ik verwachte, maar toch een mooie voorn. Als ik weer op de andere stek ben, wissel ik de haak voor een maatje kleiner (10) en gooi in. De dobber krijgt geen kans om te gaan staan. Ik sta dus snel met een kromme hengel in mijn hand. De vis neemt een eerste spurt naar de overzijde van het water en scheert hierna richting de stuw. Omdat ik niet weet wat er allemaal ligt en de betonnen pilaren dichtbij komen, loop ik van de stuw af en voer de druk iets op. Dit heeft het gewenste effect. Al snel hierna ligt een fraaie schubkarper in het net.

De rest van de ochtend maak ik nog vol, maar het blijft bij deze ene karper dit keer. Volgende keer beter.

De laatste minuut

Het was alweer te lang geleden dat ik een bezoek bracht aan het water. Met een hengel wel te verstaan. Het gezinsleven vraagt ook zo z'n tijd. We hebben een aantal weken achter de rug met erg mooi najaar weer. Maar nu begint het toch serieus koud te worden. Op de ochtend van deze visdag heb ik voor het eerst dit najaar de ruiten mogen krabben. Maar in de middag is er dan weer veel zon en komt het kwik tot ca. 14 C.

Ik heb besloten de middag vrij te nemen van het werk en rond een uur of vier aan het water te zijn. De zelfde plek als de laatste sessie moest zijn werk gaan doen. Nadat de hengels inlagen kon het wachten beginnen.

Maar het bleef rustig. Er werden wat onderlijnen geknoopt en een warme hap gegeten. Wat nog best lastig is als je je lepel bent vergeten.

Omdat de kleinste thuis ons 's nachts nog bezig weet te houden, besloot ik om rond 22:00 uur op te gaan ruimen. Het is een paar minuten voor als ik de beslissing dat het een blank wordt. Ik loop naar mijn hengels en kijk over het water en bedenk welke hengel ik het eerst uit het water haal. Tijdens deze gedachtegang krijg ik een paar piepen op mijn linker hengel welke beaast is met tijgernoten. Een paar piepen..., brasem of toch karper. Ik kijk naar de top en zie een paar laffe rukjes. Ik besluit de hengel te pakken en sla aan. Ik voel niet veel. Maar met het binnendraaien denk ik dat het om een flinke brasem gaat. Totaal geen actie aan de ander kant. Maar vlak voor het net begint er zowaar leven in te komen. De dril is vervolgens kort en na een paar minuten ligt er een fraaie spiegelkarper van 57 cm en 9 pond op de kant.

Na een snelle foto ruim ik op en vertrek ik tevreden huiswaarts.