Genieten voor twee

Eindelijk ligt het winterweer achter ons. Wat is het een koud voorjaar geweest zeg. Maar gelukkig kan de jas weer thuisblijven en gaan ook de kids weer graag mee een keertje vissen. Zo ook deze zaterdag. Ik maakte mijn hengels gereed en het setje van mijn zoon werd ook van verse haken en aas voorzien. Het water bevat veel vis en er was ook flink wat activiteit te zien. Veel bellen plakkaten, zwemmende en springende karpers. Het zag er allemaal veel belovend uit.

Het was al na 30 minuten dat mijn rechter hengel flink krom ging en de eerste vis van de dag zich aanmeldde. Zelf maar even de haak zetten en daarna de hengel overgeven. Tjonge wat maakt dit een indruk en geeft dit veel sport. Samen moeten we de vis nog even flink uit de takken houden, maar uiteindelijk ligt deze dan toch veilig in net.

Op de kant gedraagt de karper zich voorbeeldig en het is het vasthouden nog best heel lastig. Uiteindelijk vangen we nog een karper, zeelt en een paar brasems met een korreltje mais.

En middag met veel actie is altijd tof.

Voorjaar in aantocht

 We hebben weer een echte winter achter de rug. Het heeft gesneeuwd en gevroren en nog flink ook. Even was er zelfs weer elf steden koorts. Maar ondanks dat we een paar dagen goed hebben kunnen schaatsen en gedurende één week de temperaturen beneden de 10 graden onder nul lagen, is de elf stedentocht er niet gekomen. Mijn ervaring is dat wanneer het echt een poosje goed heeft gevroren en de meeste wateren dicht hebben gelegen, het lastig weer opstart. Op dicht bezet putje blankte ik dan ook het eerste weekend dat het ijs weer van het water was. Maar niet getreurd een tweetal weken later was ik terug voor een ochtend. 

Bij aankomst aan het water rond schemertijd zag ik direct activiteit van vis en ook karper. Dat zag er veelbelovend uit. De hengels werden snel van singels voorzien en ingelegd. Wat opviel was dat de activiteit met het toenemen van daglicht snel afnam. het duurde gelukkig niet al te lang tot de verlossende run kwam. Een fraaie spiegelkarper die er een waar gevecht van maakte gleed uiteindelijk het net in. Deze vroege vangst gaf de burger moed, maar de rest van de ochtend verliep toch erg rustig. 

Sneeuwkarper

 Als er dan een keer sneeuw ligt, moet er natuurlijk een poging worden ondernomen om een heuse sneeuwkarper op de mat te krijgen. Op zaterdag heeft het weer wat gesneeuwd en in de avond zijn we met de kids heerlijk naar buiten geweest om met de slee te rijden en een sneeuwballen gevecht te houden. De weerman gaf ook al aan dat de pret maar van korte duur zou zijn, omdat het de volgende dag tot 5 graden boven nul zal gaan dooien. 

Heel veel tijd was er dus niet. Daarom werd besloten op zondagochtend toch maar op tijd aan de waterkant te zitten. Oooh wat wat was het stil aan het water, niet alleen de natuur was rustig maar ook de karpers. Ergens rond tien uur gebeurde het dan toch eindelijk dat de waker voorzichtig omhoog kroop en ook weer een piep terug zakte. Lijnzwemmer, lijkt van niet. Hengel oppakken en ja er hangt een heuse sneeuwkarper aan de lijn. Lekker voorzichtiger wordt de vis richting net gedirigeerd en wordt het winterse tafereel op gevoelige plaat vastgelegd.

Herfstachtig nachtje

 Het is alweer te lang geleden dat ik een nachtje heb gevist. Ondanks dat de weersvoorspelling bijzonder herfstachtig zijn, wordt er toch een plannetje gemaakt. De beoogde stek wordt drie dagen vooraf, iedere avond van wat voer voorzien. Dat zal de hongerige karpers goed doen, hoop ik. Na het avondeten vertrek ik richting waterkant. De regen is mij even goedgezind en drie hengels worden uitgelegd. De avond is verder heerlijk rustig. 

Totdat net na middernacht nog een boot met flinke vaart een ravage van de stek maakt. Dit had ik nog nooit meegemaakt dat er na 22 uur op dit kanaal nog een boot voorbij komt. Nou ja, een half uurtje later liggen alle hengels weer spot-on.

De nacht verloopt verder rustig, tot om even na vijf uur de rechter beetmelder het begint uit te schreeuwen. De dril verloop soepel en al snel glijd een mooie herfstkarper over het koord van het landingsnet. Er wordt even gewacht tot het licht begint te worden, voordat de foto's worden gemaakt en deze puntgave karper weer z'n rondjes mag zwemmen.

Turen naar het pennetje

Even alleen

We zitten inmiddels 8 weken in corana-tijd. Wat een tijd is dat. Gelukkig mogen we nog wel een keer gaan vissen. Maar door alle drukte met de familie en tijdsonderwijs en weet ik wat niet meer komt het er allemaal niet van. Maar nu heb ik vakantie. Dus moet er toch gevist gaan worden. Het was prachtig warm weer afgelopen dagen. Tijdens mijn hardlooprondje langs het water zag ik dat het erg druk was. Veel van de plekken waren bezet. Niet echt mijn ding om daar tussen te gaan zitten. Maar het weer zal in één keer omslaan naar naar regenachtig en een stuk kouder. Ik schat zo in dat dit veel van de visser niet in de regen naar het water gaan. Mara ik wel. Het klopt, s'avonds hebben we nog een mooie warme avond, maar de volgende ochtend om 6.00 uur is het koud en bewolkt, maar gelukkig nog droog. Als ik bij het water kom, is er niemand en dat blijft ook zo. Ik leg mijn hengels in, voer spaarzaam en laad de lijnen afzinken.

Ik had een eerste aanbeet eigenlijk eerder verwacht, maar het duurt nog tot 11:00 uur tot mijn linker hengel afloopt. De vis wil gelijk richting de lelies die nu net een hun blaadjes aan het oppervlak laten zien. Maar gelukkig levert dit geen problemen op. Als de vis voor de kant cirkelt zie ik dat om een hele beste schub gaat. Er niet afschieten , alstublieft. Even later ligt er een prachtige schub op de mat. De haak zit stevig in de bovenkant van z'n bek, wat best vreemd is. Na deze prachtige schub vang ik jammer genoeg niets meer, maar dit was weer even een heerlijk ochtendje. Helemaal alleen.

Dichtbij, maar toch ver weg...

Ik ben voor een korte middag sessie aan het water. Het weer is al dagen erg grijs, geen wind en nachttemperaturen net onder nul en overdag een graadje erboven.  Het is ook windstil, geen vogels, geen eenden, dit alles laat het water er doods uitzien. Het water blijk in de kant 4 graden te zijn.

Ik denk ene winterholding te hebben gevonden op dit water, daar gaan de hengels dan ook naar toe. Maar ik vis net wat verder uit de kant als voorheen. Ik vermoed dat de holding plek net wat verder ligt als waar ik eerder mijn vissen ving. Maar het blijft stil. Ligt dit aan het weer? Na 3 uur zonder aanbeet begin ik toch ernstig te twijfelen.

Ik besluit opnieuw het aas uit te leggen, maar nu ca 10 meter dichterbij. Dit blijkt toch te werken, binnen een half uur krijg ik twee aanbeten, waaronder een fraai schubje. Geen grote vissen, maar heerlijk zo in de winter.

Nieuw Jaar, Eerste worp

Wat kan het jaar toch mooi beginnen. Deze rakker ving ik op een koude en erg grijze dag aan een pop-up. En het was ook nog mijn eerste ingooi van het jaar.

Winterse dubbelbeet

Het einde van het jaar nadert, we hebben de kerst al weer achter de rug. Het weer kenmerkt zich met een extreem hoge luchtdruk van 1035 Mpa en erg rustig weer. De nachten zijn met een graadje vorst koud en vandaag wil de zon er niet echt doorheen komen, waardoor het overdag ook maar net boven het vriespunt komt.

Het gras kraakt nog onder mijn laarzen als ik naar de stek loop. Er is niemand aan het water, lekker rustig. De hengels zijn thuis al van aas voorzien om het nodige gepriegel met koude vingers te voorkomen. Binnen korte tijd liggen de hengels dan ook in. Er wordt een plek bevist kort tegen de takken, waarvan ik hoop dat de karpers daar liggen. Het duur tot 11 uur voordat ik de eerste trage aanbeet krijg. De dril die daarop volgt stelt niet veel voor en de vis ligt snel in het net.

Ik besluit de hengel van vers aas te voorzien en gelijk terug in te leggen en pas dan de vis goed te bekijken. Als ik het aas weer naar de stek zwiep en vervolgens de lijn laat afzinken wordt er aan de andere kant van de lijn alweer getrokken. Wat nu..., weer beet… En jawel een tweede, kleine rakker heeft het aas en vlijmscherpe haakje opgepakt.  Het aas moet werkelijk naast deze vis zijn gevallen.

Als het weer rustig wordt krijg ik nog een aanbeet op de chod-rig, wat aanvoelt als een wat betere vis, maar deze lost helaas halverwege de dril. Dat het relatief zware lood zo dicht tegen de haak zit is toch echt een nadeel.

Uiteindelijk vang ik nog twee kleine karpers. Alle op de linker hengel. Het is een heel productieve dag, ondanks deze koude temperatuur. Een mooie afsluiting van het jaar.

Als de blaadjes vallen

 De klok was alweer verzet en de dagen werden in rap tempo korter. De eerste nachtvorsten hebben we ook alweer achter de rug, net als ene verkoudheid. Het was nu echt dan toch herfst aan het worden. Met al z’n kleurenpracht in de natuur. Ik besloot naar een watertje in de buurt te gaan, om even rustig achter de stokken te zitten. De rust bleek goed te lukken, want er was helemaal niemand op het water. Terwijl het een schitterende herfstdag was, niet koud, haast geen wind en droog.

In ochtend waren er nog wat springers, maar zo tegen 9:00 uur waren deze toch ook wel weg. Niet lang hierna zag ik meerdere karpers aan het oppervlakte zwemmen en azen tussen wat afgevallen blad op ongeveer 50 meter uit de kant. Geregeld sprong er ook een karper. Was baalde ik dat ik geen zig-spullen bij had. Ik heb het nog even geprobeerd met 16lb flurocarbon en een gele foampje, maar dit is toch echt te stijf.

Tijdens dit schouwspel ging  dan toch de afstand hengel er vandoor. Ingelegd met alleen een chod en verspreid een losse boilie wist dit toch een karper te bekoren. Het zou een flink gevecht worden, waarbij de vis zich flink uit de kant, goed wist vast te zwemmen in de takkenbossen. Maar wonder boven worden bleef het korte chod rigje zitten . Een mooi spiegeltje was mijn beloning.